لحظه ای آسمان تو بنگر

ناله ی ارغوانیم

با غم عشق او عیان شد

روزگار جوانیم....

و حالا ۳ سال از ایجاد این بلاگ می گذره... چقدر زود.... همه چیز عوض می شه و پوست می ندازه.... چه نشاط و انرژی داشتم وقتی این فضا رو راه اندازه کردم و حالا هیچ چیز از اون نشاط نمونده... ته موندش اینه که هر از گاهی بیام و دیدار تازه کنم و از فشار و استرس زندگی فرار کنم.... کاش می شد فقط ، فقط یک لحظه مال خودم بودم....

ولی شاید تا حدودی تونسته باشم ، گذشته رو از خودم دور کنم.... شاید تونستم بدی ها رو از خودم برونم... شاید تونسته باشم خودم و یه خورده بیشتر بشناسم.... ولی خب بازم.....

نمی دانم که دانستی دلیل گریه هایم را

نمی دانم که حس کردی حضورت درسکوتم را

و می دانم که می دانی ز عاشق بودنت مستم

وجود ساده ات بوده که من اینگونه دل بستم

********************************************************

سه ساله شد.

 

---